Infinitiv mit "zu" nach Verben

Fiillerden sonra „zu" ile mastar

Bazı fiiller tek başına duramaz; „zu" ile mastar hâlinde ikinci bir fiile ihtiyaç duyar; bu mastar cümlenin sonuna gider. Tipik fiiller: versuchen/denemek, hoffen/ummak, vergessen/unutmak, anfangen/başlamak, aufhören/bırakmak, planen/planlamak, Lust haben/canı istemek.

Ayrılabilir fiillerde „zu", önek ile kök arasına girer: aufstehen → aufzustehen. Modal fiillerden sonra ise „zu" kullanılmaz (Ich muss aufstehen).

Unutma:

• Mastar cümlesinden önce çoğu zaman virgül olur (özellikle uzunsa).
• Ayrılabilir fiiller: „zu" ortada (aufzustehen).
• Modal fiillerden sonra: „zu" yok.

Örnekler:

• Ich versuche, früh aufzustehen. (Erken kalkmaya çalışıyorum.)
• Er hat vergessen, die Tür abzuschließen. (Kapıyı kilitlemeyi unuttu.)
• Wir hoffen, bald umzuziehen. (Yakında taşınmayı umuyoruz.)